تبليغاتX
دریاچه ارومیه رانجات دهیم

دریاچه ارومیه رانجات دهیم

نگذارید بمیرم!

مديرکل حفاظت محيط زيست آذربايجان غربي با بيان اينکه بيماري درياچه اروميه صعب العلاج است، گفت: متاسفانه هم اکنون مساحت اين زيست بوم طبيعي به شدت در حال کاهش است.

کيومرث کلانتري در گفت‌وگو با خبرنگار مهر در اروميه، درياچه اروميه را يکي از زيست بومهاي طبيعي و مهم کشور عنوان کرد و اظهار داشت: در اثر بروز خشکسالي پارک ملي درياچه اروميه در بستر بيماري به سر مي‌برد و در صورت ادامه اين روند شاهد وضعيت بدي در اين زمينه خواهيم بود.

وي خاطرنشان کرد: هم اکنون تراز آب پارک ملي درياچه اروميه به 1271.50 متر از سطح آبهاي آزاد رسيده و اين تراز 6.70 متر کمتر از بالاترين تراز و 2.60 متر نيز از تراز اکولوژيک پايين تر است.

کلانتري ميزان املاح موجود در آب درياچه اروميه را 360 گرم بر ليتر عنوان کرد و بيان داشت: تا پاييز امسال حداقل يک متر ديگر هم تراز درياچه اروميه پايين خواهد رفت و اين به خاطر تبخيري است که اتفاق خواهد افتاد.

مديرکل حفاظت محيط زيست آذربايجان غربي علت اصلي وضعيت اسفناک پارک ملي درياچه اروميه را تغييرات آب و هوايي، کاهش نزولات آسماني، بالا رفتن دماي هوا، عدم استفاده صحيح و بهينه از آب در داخل حوزه آبي، کنترل روان آبها و احداث سازه‌هاي آبي، حفر چاههاي آب و راندمان پايين آبياري در داخل حوزه آبريز درياچه اروميه عنوان کرد.
وي يادآور شد: بر اساس تجارب جهاني نگراني شديد خود را از آينده پارک ملي درياچه اروميه عنوان مي‌کنم.

بنا بر تحقيقات انجام شده از ۱۲ سال پيش تا کنون نمودار تراز آب پارک ملي درياچه اروميه رو به پايين است و مطالعات مديريت زيست بوم حوضه آبريز درياچه اروميه که با همکاري بانک جهاني به اتمام رسيده، نشان مي‌دهد درياچه اروميه به عنوان دومين درياچه شور جهان تا کمتر از ۲۰ سال آينده با بحران شديدي مواجه خواهد شد.

وضعيت آرتمياي درياچه اروميه همچنان بحراني است

رئيس موسسه تحقيقات آرتمياي ايران نيز در هفته‌هاي اخير در گفتگو با خبرگزاريهاي داخلي وضعيت آرتمياي درياچه اروميه را همچنان بحراني عنوان کرده است.

يوسف علي اسدپور ادامه داد: با توجه به افزايش شوري درياچه اروميه و کاهش سطح آب، ميزان تراکم آرتميا در حال حاضر نسبت به 10 سال گذشته 30 برابر کاهش يافته است.

وي با اشاره به اينکه در حال حاضر ميزان شوري آب درياچه اروميه به 300 گرم در ليتر رسيده است، اظهار داشت: شرايط طبيعي آب براي زيست و زاد و ولد آرتميا، دارا بودن املاح به ميزان 150 گرم در ليتر است.

رئيس مرکز تحقيقات آرتمياي ايران با ذکر اين موضوع که هر گونه بهره برداري از آرتمياي درياچه اروميه متوقف شده است، بيان داشت: براي بازگشت به شرايط طبيعي درياچه اروميه و مهيا شدن زمينه لازم براي زاد و ولد آرتميا به پنج ميليارد مترمکعب آب در درياچه اروميه نيازمنديم.

اسدپور با اشاره به اينکه زاد و ولد تنها در محل‌هايي که آبهاي شيريني وارد درياچه اروميه مي‌شوند انجام مي‌گيرد، افزود: در حال حاضر تعداد آرتميا در هر ليتر آب درياچه اروميه به حدود نيم تا يک عدد مي‌رسد که جمعيت آن روند نزولي دارد.

وي با تاکيد بر اينکه اين مرکز با اجراي طرح‌هاي مختلف تحقيقاتي به دنبال فراهم کردن زمينه لازم براي تکثير آرتميا در کشور است، خاطرنشان کرد: در حال حاضر هشت طرح تحقيقاتي در زمينه‌هاي تکثير و پرورش انبوه آرتميا در منابع آبي کشور در استانهاي اصفهان، قم، هرمزگان و فارس اجرا مي‌شود.

اسدپور، تهيه بانک ژن آرتميا، شناسايي گونه‌هاي متعدد آرتميا در ساير مناطق آب شور، فرآوري محصولات جديد آرتميا و بررسي بيولوژي آرتميا را از مهمترين اهداف اجراي اين طرحهاي تحقيقاتي عنوان کرد.

درياچه اروميه يکي از ۵۹ ذخيره گاه طبيعي محيط زيست جهان است که به دليل طبيعت مناسب براي زيست دائمي و موقت انواع پرندگان کمياب و نادر جهان و زيباييهاي طبيعي سواحل و جزاير آن از سوي يونسکو به عنوان «بيوسفر» يا «زيست عرصه» معرفي شده است.

درياچه اروميه که با سواحل زيبا و آب شور و شفابخش خود گردشگران بسياري را در فصول مختلف و به خصوص در تابستان به سوي خود جلب مي‌نمايد، از نظر داشتن مينرال‌هاي مختلف داراي يکي از کمياب‌ترين منابع طبيعي بوده و متاسفانه امروزه با تهديدي بسيار جدي روبروست.

 

به کمپین "تلاش برای نجات دریاچه ارومیه" بپیوندید

http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=b337abd3-5cf5-4831-b85e-4b8d3b1279c8

*** به عکس های تکان دهنده از دریاچه در بخش پیوندهای روزانه نگاه کنید.

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم خرداد 1388ساعت 13:50  توسط مهدی مشرفی  | 

 

ورود پساب هاي صنعتي آلوده به آرسنيك و آمونياك در حاشيه درياچه اروميه، پيامدهايي همچون احتمال بروز سرطان در انسان ها و ناباروري اراضي حاشيه اين تالاب را در پي خواهد داشت.
    با گذشت يك ماه از تخليه اين پساب ها، در حال حاضر زمين هاي وسيعي در حاشيه درياچه اروميه از شرايط طبيعي خارج شده و غير قابل كشت شده است.
    دكتر قاسم ذوالفقاري مدرس دانشگاه و متخصص آلودگي هاي محيط زيست درباره اثرات ورود آرسنيك و آمونياك به آب و خاك منطقه به خبرنگار اعتماد گفت: آرسنيك، شبه فلزي سنگين و سمي است و خطرات زيادي براي محيط زيست و انسان دارد.
    مهم ترين اثر آن در بدن انسان، سرطان زايي است. قرار گرفتن افراد در معرض اين ماده سمي باعث ابتلابه سرطان هاي پوست، معده، ريه، كبد، كليه، مثانه و... مي شود.
    او درباره اثرات ديگر آرسنيك در بدن انسان به عارضه ديگري اشاره دارد كه بر اثر ورود آرسنيك به بدن انسان به وجود مي آيد: عارضه يي به نام Black foot (پاي سياه) است كه در فارسي به آن قانقاريا اطلاق مي شود.
    اين بيماري سال ها قبل نيز در تايوان به دليل وجود آرسنيك در آب آشاميدني شايع شده بود. در اين بيماري اعضاي انتهاي بدن سياه مي شوند كه راه درمان آن قطع عضو است.
    اين متخصص آلودگي هاي محيط زيست درباره اثرات زيست محيطي ورود آرسنيك به آب و خاك گفت: اين ماده سمي همانند ساير فلزات سنگين در عضلات و بقيه اعضاي بدن جانوران و گياهان انباشته مي شود كه علاوه بر اثر نامطلوب بر خود جاندار، باعث انتقال مواد سمي به بدن ساير جانداران مي شود. اين انتقال از طريق قرار گرفتن موجود زنده در چرخه غذايي صورت مي گيرد و در نهايت به بدن انسان منتقل مي شود.
    علاوه بر ورود پساب هاي صنعتي به حاشيه درياچه اروميه، اين تالاب بين المللي با مخاطرات ديگري نيز روبه رو است. يكي از اين مخاطرات احداث جاده ميانگذري است كه قسمت عمده اين راه از طريق خاكريزي در آب درياچه صورت گرفته است.
    ذوالفقاري درباره اين جاده ميانگذر معتقد است: از نظر كارشناسان محيط زيست، احداث اين جاده اشتباه بود و موافقت سازمان حفاظت محيط زيست با اين كار اقدامي سياسي محسوب مي شود. در حال حاضر كار از كار گذشته است اما مي توان با اصلاحاتي در ساختار اين ميانگذر جلوي نابودي درياچه را گرفت.
    وي درباره موقعيت فعلي درياچه اروميه گفت: اين تالاب بين المللي در حال حاضر در فهرست تالاب هاي در خطر جهان (مونترو) قرار گرفته است و ورود پساب هاي صنعتي به آن باعث ماندگار شدن نام تالاب اروميه در فهرست مونترو مي شود.
    اين مدرس دانشگاه درباره حقابه تالاب اروميه گفت: بخش منابع آب وزارت نيرو بايد مشكل حقابه درياچه اروميه را حل كند چرا كه متاسفانه در چند سال گذشته به دليل خشكسالي و كمبود بارندگي مساله تامين حقابه تالاب اروميه دشوارتر شده است.

منبع : روزنامه اعتماد سوم بهمن ۱۳۸۷

 

به کمپین "تلاش برای نجات دریاچه ارومیه" بپیوندید

http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=b337abd3-5cf5-4831-b85e-4b8d3b1279c8

*** به عکس های تکان دهنده از دریاچه در بخش پیوندهای روزانه نگاه کنید.

+ نوشته شده در  شنبه پنجم بهمن 1387ساعت 12:45  توسط مهدی مشرفی  | 

 

در حالي كه بحران زيست‌محيطي درياچه اروميه به اوج خود رسيده و محافل گوناگون از وقوع فاجعه‌اي بزرگ خبر مي‌دهند، همچنان اين تالاب بخت برگشته از سوي نهادهاي گوناگون، مكاني براي تخليه پساب‌هاي خطرناك صنعتي است.

به نوشته «جام جم آنلاين»، پارك ملي درياچه اروميه كه به دليل ويژگي‌هاي منحصر به فرد خود در فهرست زيستگاه‌هاي جهاني يونسكو به ثبت رسيده، امروزه به مكاني براي جبران كاستي‌ها و ناكارآمدي برخي مديريت‌هاي منطقه‌اي تبديل شده است.

در اهميت اين درياچه همين بس كه بنا بر هشدار كارشناسان، هر گونه بحران زيست‌محيطي همچون خشك شدن آب درياچه، كل منطقه شمال غرب كشور را به شوره‌زاري خشك و بي‌آب و علف تبديل خواهد كرد. با اين شرايط تالاب بين‌المللي درياچه اروميه اين روزها به مكاني براي دفع پساب‌هاي خطرناك شيميايي كارخانجات تبديل شده است.

مجتمع صنعتي ياد شده بين شهرستان‌هاي مراغه و بناب از حدود پنج سال پيش فعاليت خود را آغاز كرده و محصول توليدي آن كربنات سديم (ماده اوليه صنايع شيشه، شوينده و كاغذ) است.

اين كارخانه علاوه بر مصرف حجم بسيار زياد آب شيرين، مقدار زيادي آمونياك و نمك به محيط زيست منطقه سرازير مي‌كند. بر پایه گزارش‌هاي محيط زيست، پساب‌هاي صادر شده از اين كارخانه در سال‌هاي پیش به دليل نبود تصفيه‌خانه و عدم ايزولاسيون حوضچه‌هاي تبخير، به آب‌هاي زيرزميني نفوذ كرده و بارها به زمين‌هاي كشاورزي منطقه آسيب وارد كرده است.

صدور پساب‌هاي خطرناك از سوي اين مجتمع به حدي جدي است كه فاطمه واعظ جوادي معاون رئيس‌جمهوري و رئيس سازمان حفاظت محيط زيست نيز سال گذشته شخصا دستور پيگيري موضوع را صادر كرد.
وي ضمن تاكيد بر آلايندگي مجتمع ياد شده، مديركل محيط زيست آذربايجان شرقي را مامور تعطيلي اين واحد صنعتي كرد.

با اين حال، گرچه از گفته‌هاي رئيس سازمان حفاظت محيط زيست بيش از يك سال گذشته اما تاكنون نه تنها اقدامي مناسب براي رفع اين معضل صورت نگرفته بلكه راهكاري تاسف بار براي ادامه فعاليت كارخانه ياد شده ارائه شده است.

رئيس سازمان حفاظت محيط زيست آذربايجان شرقي انتقال پساب اين كارخانه را به حاشيه درياچه اروميه، راهكار حل بحران زيست‌محيطي اين كارخانه عنوان كرد!
او يادآور شده است: برنامه‌ريزي براي تخليه پساب توليدي كارخانه ياد شده به حاشيه درياچه اروميه آغاز شده است.

رئيسي با اشاره به مشكلات به وجود آمده در زمين‌هاي كشاورزي مراغه و بناب بر اثر نفوذ پساب‌هاي كارخانه ياد شده مي‌گويد: با انتقال پساب اين كارخانه به حاشيه درياچه اروميه آثار سوء فعاليت اين كارخانه بر محيط زيست به كمترين حد ممكن خواهد رسيد. رئيس سازمان حفاظت محيط‌زيست آذربايجان شرقي درحالي از انتقال پساب‌هاي ياد شده به درياچه اروميه سخن مي‌گويد كه معلوم نيست پسماندهايي كه تا اين درجه خطرناك بوده و تاثيرات نامطلوبي بر زمين‌هاي زراعي داشته اند چه بلايي بر سر درياچه اروميه خواهند آورد. رئيس سازمان حفاظت محيط زيست آذربايجان شرقي در خصوص آثار مخرب پساب‌هاي صنعتي اين كارخانه گفت: پساب اين كارخانه به دليل داشتن قابليت هدايت الكتريكي بالا به هنگام نفوذ به خاك آثار مخربي بر روي منابع آب‌هاي زيرزميني منطقه دارد.

كارخانه ياد شده به‌رغم تاكيد كارشناسان محيط زيست اقدامي در جهت ايزولاسيون حوضچه‌هاي تبخير انجام نداده بود و به همين جهت نيز پساب‌هاي ياد شده به سفره‌هاي زيرزميني نفوذ كرده و آب‌هاي منطقه را تحت تاثير قرار داده است.

از سوي ديگر فرماندار مراغه كه كارخانه مورد بحث در محدوده اين شهرستان قرار دارد، مي‌گويد: نمي‌توان به راحتي نسبت به تعطيلي يك كارخانه صنعتي بخش خصوصي حكم داد.

بهلول نعمتي كه خودش را موظف به دفاع از يك مجموعه اشتغالزا در محدوده شهرستان مراغه مي‌داند، مي‌گويد: اين مجموعه يكي از معدود مراكز توليد مواد اوليه صنايع شوينده و نيز صنعت شيشه در ايران بوده و تعطيلي آن موجب گراني چنين محصولاتي در كشور خواهد بود.

پساب‌هاي منتشر شده حاوي آمونياك و سرشار از نمك بوده و طي سال‌هاي گذشته بخش عمده زمين‌هاي منطقه را به كوير تبديل كرده است.
يك كارشناس محيط‌زيست در اين زمينه به مهر مي‌گويد: در مقايسه ميزان مصرف آب و نيز صدور پساب اين واحد با اشتغال 300 نفر بايد گفت مجتمع پتروشيمي تبريز با اشتغالزايي 5 هزار نفري روزانه با اين مقدار آب مصرفي، تنها 4800 متر مكعب پساب مي‌دهد.

ضياءالله اعزازي نماينده مردم بناب در مجلس نيز در اين باره مي‌گويد: در قرن بيست و يكم نبايد همه چيز را فداي توليد كرد، جوامع بشري توليد را براي رفاه مردم مي‌خواهند نه به قيمت تهديد محيط زيست و سلامتي افراد جامعه.

اعزازي با اشاره به اين‌كه شهرستان بناب از نظر ارتفاع، پايين‌تر از اين كارخانه قرار دارد، اظهار كرد: همه پساب‌هاي موجود در حوضچه‌هاي غيراصولي اين كارخانه در آبهاي زيرزميني شهرستان بناب نفوذ كرده است.

منبع : تابناک

به کمپین "تلاش برای نجات دریاچه ارومیه" بپیوندید

http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=b337abd3-5cf5-4831-b85e-4b8d3b1279c8

*** به عکس های تکان دهنده از دریاچه در بخش پیوندهای روزانه نگاه کنید.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 11:36  توسط مهدی مشرفی  | 

 

به کمپین "تلاش برای نجات دریاچه ارومیه" بپیوندید

http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=b337abd3-5cf5-4831-b85e-4b8d3b1279c8

*** به عکس های تکان دهنده از دریاچه در بخش پیوندهای روزانه نگاه کنید.

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم آبان 1387ساعت 21:20  توسط مهدی مشرفی  | 

 

به کمپین "تلاش برای نجات دریاچه ارومیه" بپیوندید

http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=b337abd3-5cf5-4831-b85e-4b8d3b1279c8

*** به عکس های تکان دهنده از دریاچه در بخش پیوندهای روزانه نگاه کنید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم مهر 1387ساعت 22:43  توسط مهدی مشرفی  | 

 

مدیرکل حفاظت محیط زیست آذربایجان شرقی ضمن بحرانی خواندن وضعیت دریاچه ارومیه گفت: دریاچه ارومیه دیگر با برگزاری جلسه و بحث علمی نجات نمی یابد.


به گزارش خبرنگار مهر در تبریز، بیوک رئیس، ظهر امروز در جمع هیئت موسس انجمن نجات دریاچه ارومیه افزود: با توجه به بحرانی بودن وضعیت دریاچه ارومیه، دیگر برای نشستها و سمینارهای علمی و تحقیقاتی و حتی حساس سازی مسئولان و مردم برای نجات این مجموعه دیر شده است.

وی هشدار داد: اگر هرچه زودتر به دور از شعار و صحبت اقدامی عملی در مورد این دریاچه صورت نگیرد، شاهد یک فاجعه انسانی و زیست محیطی خواهیم بود.


رئیسی با اشاره به نزول بیش از دو متری تراز آبی دریاچه نسبت به متوسط تراز آبی تعریف شده شورای آب و افزایش غلظت نمک به 364 گرم در لیتر مکعب گفت: باید ابتدا با روشهای اجرایی سریع از قبیل انتقال آب به دریاچه، منطقه از وضعیت خطرناک خارج شود تا در شرایط عادی نسبت به طرح و اجرای برنامه های میان مدت اقدام شود.


مدیرکل حفاظت محیط زیست آذربایجان شرقی با اشاره به تدوین سند راهبردی مدیریت دریاچه ارومیه تصریح کرد: این سند پس از چندین بار اصلاح و بازبینی برای امضای مقامات مسئول نهایی شده و در شرایط فعلی باید همه نهادها و مسئولان بخشهای دولتی و خصوصی از انرژی و پتانسیل خود برای اجرایی شدن این سند استفاده کنند.


وی تاکید کرد: طرح نجات دریاچه ارومیه از بحران فعلی باید خارج از اعمال سلیقه و به دور از موازی کاری به سرعت دنبال شود.


حسین قنبری، عضو هیئت موسس انجمن نجات دریاچه ارومیه نیز در این نشست با اشاره به پتانسیلها و توان اعضای انجمن گفت: گسترش اراضی کشاورزی بدون لحاظ ظرفیت منطقه، تداوم شرایط اقلیمی، ذخیره آب در پشت سدهای پر تعداد مخزنی حوزه آبریز و عدم سرمایه گذاری مناسب در بخش کشاورزی و محیط زیست دریاچه ارومیه، ضمن تقویت احتمال خشک شدن آن می تواند توده هشت میلیارد تنی نمک و خروارها مواد سمی و فلزات سنگین در زمین جا گذارد که تبعات منفی آن تا شعاع 100 کیلومتری دریاچه ارومیه، غیر قابل کنترل خواهد بود.


وی بر لزوم حرکتهای مردمی و تسریع در اجرای برنامه های عملی برای نجات دریاچه تاکید کرد و افزود: برنامه ریزی برای کنترل اتمسفر و باروری ابرها، ایجاد مرکز تحقیقات هواشناسی حوزه آبریز، توجه به سیستم جدید تولید غذا در منطقه، توسعه و ترویج و آموزش کشاورزان و جلوگیری از اتلاف مجازی آب در استان از طریق تغییر الگوی کشت از مهمترین برنامه هایی است که تاکنون توجه کافی در برنامه ریزی ها به آن نشده است.
 

به کمپین "تلاش برای نجات دریاچه ارومیه" بپیوندید

http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=b337abd3-5cf5-4831-b85e-4b8d3b1279c8

*** به عکس های تکان دهنده از دریاچه در بخش پیوندهای روزانه نگاه کنید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم شهریور 1387ساعت 9:45  توسط مهدی مشرفی  | 

 

هموطنان گرامی

همانگونه که استحضار دارید روند خشک شدن دریاچه ارومیه به نحو تقریبا غیر قابل بازگشتی در حال پیشروی است . وظیفه انسانی و ملی ما اقتضا می کند تا فاجعه ای رخ نداده است دست به اقدامی بزنیم . تا فردا روز فرزندانمان بخاطر سهل انگاری در حفظ این دریاچه زیبا و باارزش که نگین شمالغرب کشور بوده و مهمترین دریاچه داخلی کشور است ما را شماتت نکنند . ساده ترین اقدام مطلع کردن مسئولین کشور از بروز این فاجعه است. بیاید با امضا نامه به رئیس جمهور در خصوص اوضاع تاسف بار دریاچه علاوه بر ایفای نقش انسانی و اجتماعی خود به یک وظیفه مهم ملی نیز عمل نموده و این یادگار تاریخی که زرتشت پیامبر بزرگ ایران در سواحل آن چشم بر جهان گشود را حفظ نمائیم .به خاطر داشته باشید هرچه تعداد امضا ها بیشتر باشد میزان تاثیر گذاری آن نیز بیشتر خواهد بود .

برای دیدن متن نامه و امضا آن به آدرس زیر بروید:

 

 http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=b337abd3-5cf5-4831-b85e-4b8d3b1279c8

 

*** به عکس های تکان دهنده از دریاچه در بخش پیوندهای روزانه نگاه کنید.

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم شهریور 1387ساعت 10:34  توسط مهدی مشرفی  | 

 

پژمان مظاهري‌پور مستند «درياچه‌اي كه بود» را درباره‌ي خشك شدن درياچه‌ي اروميه آماده‌ي نمايش كرد.

اين مستندساز در گفت‌وگويي با خبرنگار سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)؛ درباره‌ي موضوع اين فيلم كوتاه 27 دقيقه‌اي توضيح داد: درياچه‌ي اروميه مدتي است درحال خشك‌شدن است و علي‌رغم آنكه اين مساله نوعي فاجعه‌ي زيست‌محيطي محسوب مي‌شود، اما اهميت چنداني به آن داده نمي‌شود.

او در ادامه با بيان اين‌كه از مدت‌ها قبل‌تحقيقات جامعي دراين زمينه داشته است، تصريح كرد: پس از قبول طرح اين مستند در كارگاه‌هاي تخصصي مستند گزارشي كه از سوي انجمن مستندسازان و خانه‌ي سينما در دي ماه سال گذشته برگزار شد، با حضور مهرداد اسكويي به عنوان مشاور، ساخت اين مستند آغاز شد.

مظاهري‌پور هم‌چنين به همكاري اسكويي در بخش اجراي نريشن‌هاي فيلم اشاره كرد و درباره‌ي روند شكل‌گيري اين مستند، عنوان كرد: تحقيق اين فيلم ظرف مدت يك ماه انجام شد و پس از آن فروردين‌ماه سال جاري كار نگارش فيلمنامه اين فيلم آغاز شد كه تا پايان فروردين‌ماه نيز ادامه داشت و طي مدت 17 روز نيز فيلمبرداري اين فيلم به سرانجام رسيد.

به گزارش ايسنا، تدوين اين فيلم توسط آرش زاهدي انجام شده است و ديگر عوامل فيلم عبارتند از:صداگذار: حسين مهدوي، موسيقي: كيوان كيارس، تصويربرداري: مرتضي متقي.

همچنين، جواد پورصمدي نيز كه پيش از اين عكس‌ها و مدارك متعددي از اين درياچه آماده كرده بود به عنوان عكاس با اين مجموعه همكاري كرد و عكس‌ها و مدارك خود را در اختيار مجموعه قرار داد.

به گفته‌ي مظاهري‌پور اين فيلم براي جشن خانه‌ي سينما و جشنواره‌ي فيلم رشد ارسال شده است.

گفتني است: تهيه‌كنندگي اين فيلم و 9 مستند ديگر كارگاه مستندسازي را مازيار بهاري برعهده داشته و مجري اين طرح‌ها نيز سعيد رشتيان است.

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم شهریور 1387ساعت 8:54  توسط مهدی مشرفی  | 

 

سرپرست اداره محیط زیست استان فارس از خشک شدن کامل دریاچه بختگان در شهرستان نیریز فارس خبر داده است.به گفته مسئولان محیط زیست استان فارس، تبدیل این دریاچه به نمکزار باعث شده که نمکها بر اثر وزش باد بر روی محصولات کشاورزی بومیان منطقه ریخته شود و حتی جاده ها را بپوشانند.علت خشک شدن کامل دریاچه بختگان، خشکسالی های اخیر اعلام شده است. مسئولان محیط زیست استان فارس می گویند اداره محیط زیست برای نجات پرندگان و کاهش خسارتهای ناشی از این خشکی اقداماتی را انجام داده است.

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387ساعت 8:25  توسط مهدی مشرفی  | 

 

در حالی كه همه‌روزه اخبار متعددی از روند رو به رشد بحران خشكسالی و كم‌آبی در كشور منتشر می‌شود،‌ شركت‌كنندگان در «همایش سدهای بزرگ،‌ پیامدها و جایگزین‌ها» نسبت به ساخت سدهای بی‌ضابطه و بدون مطالعات كارشناسی در كشور كه تنها منابع آب را در معرض تبخیر بیشتر قرار می‌دهد، هشدار دادند.

هشدار متخصصان علوم آب و محیط زیست كشور به روند رو به رشد سدسازی در حالی شدت گرفته كه مسوولان وزارت نیرو همچنان بی‌توجه به همه پیامدهای مخرب زیست‌محیطی،‌ فرهنگی و اجتماعی سد‌سازی، ‌از اینكه بر سكوی سوم سد‌سازی جهان تكیه داده‌اند به خود افتخار می‌كنند.
این در حالی است كه سد‌سازی تاكنون خسارات زیادی به عرصه‌های منابع طبیعی و محیط زیست كشور وارد ساخته است. نابودی بیش از 5 هزار هكتار از جنگل‌های بلوط غرب با آبگیری سد كارون3،‌ نابودی بیش از 2 هزار هكتار از اراضی مرتعی و جنگلی فارس با آبگیری سد سیوند،‌ زیر آب رفتن بخش قابل توجهی از جنگل‌های كاج سیاه با آبگیری سد هگمتانه در همدان و غرق شدن صدها هكتار از جنگل‌های شمال با آبگیری سد تجن،‌ منگل و شفارود تنها گوشه‌ای از خسارات وارده به طبیعت ایران است.
سد‌سازی‌های بی‌رویه در حوزه آبخیز دریاچه ارومیه در حال حاضر پارك ملی دریاچه ارومیه را با خطر نابودی صددرصد مواجه ساخته،‌ و هزاران پرنده را سال گذشته از بین برد. با این حال سد‌سازی همچنان ادامه دارد، به نحوی كه به‌زودی قرار است بخش دیگری از اراضی پارك ملی خجیر، در همسایگی پایتخت،‌ كه نخستین منطقه حفاظت‌شده دنیا لقب گرفته با آبگیری سد ماملو نابود شود. از سوی دیگر بیش از 2200 هكتار از جنگل‌های بلوط ایرانی در پشت سد كارون 4 و بیش از 100 هكتار از جنگل‌های هیركانی پشت سد كبودوال در گلستان هم‌اكنون در خطر آبگرفتگی قرار دارند.
تمامی این رخدادها در حالی اتفاق می‌افتد كه به گفته كارشناسان اكثر سدهایی كه در چند دهه اخیر در كشور احداث شدند نه‌تنها به حفظ منابع آب كمكی نكرده‌اند بلكه تنها باعث هدررفت هر چه بیشتر آب شدند. دكتر فاطمه ظفرنژاد،‌ پژوهشگر در امور آب و مترجم كتاب رودهای خاموش در این باره می‌گوید: ‌مدیریت منابع آب در كشور كاملا با اصل 44 قانون اساسی در تضاد است و شاید ریشه بسیاری از مشكلات موجود همین امر باشد.
وی می‌افزاید:‌ توسعه پایدار توسعه‌ای فراگیر،‌ همسو با منافع ملی،‌ عدالت‌خواه و... است اما مدیریت منابع آب در كشور ما كاملا ناپایدار است، یعنی به جای اینكه برای جلوگیری از هدررفت آب و كاهش مصرف در بخش كشاورزی و شهری برنامه‌ریزی كنیم،‌ فقط به تعداد سدها می‌افزاییم و این با چارچوب توسعه پایدار كاملا منافات دارد. وی افزود:‌ به عنوان مثال در ژاپن فاضلاب‌های صنعتی را 15 تا 20 بار بازیافت می‌كنند ولی در ایران یك‌بار هم بازیافت نمی‌شود.
دكتر ظفرنژاد خاطرنشان ساخت: سفره‌های آب زیرزمینی ایران در حال افت است، از سوی دیگر زمین در نتیجه افت سفره‌های آب زیرزمینی تا 15 متر نشست كرده است كه این پدیده بسیار مخربی است. ما در تمام این سال‌ها تا توانستیم قنات‌ها را از بین بردیم و روی آنها سد ساختیم مثل سد نیشابور كه روی یك قنات 1000 ساله ساخته شد تا آب را در معرض تبخیر قرار دهد. وی افزود: سد‌ها فقط توهم توسعه منابع آبی را زیاد می‌كنند. متاسفانه مدیریت آب در ایران تنها مدیریت سازه و سد‌سازی تعریف شده است، این در حالی است كه تحقیقات نشان می‌دهد هر ساله بین 5 تا 10 میلیارد متر مكعب از آب پشت سدها تبخیر می‌شود. مثلا در سد كرخه سالانه 30 تا 40 میلیون متر مكعب آب تبخیر می‌شود. این كارشناس با اشاره به فقدان مطالعات جامع زمین‌شناسی و كشاورزی‌ در طرح‌های سد‌سازی گفت: در منطقه زاگرس تا دلتان بخواهد سدهایی داریم كه همگی سوراخ هستند، بعد كلی هزینه می‌كنیم تا مشكل را برطرف كنیم، مثل سد كرخه. فرار آب از سد كرخه هم یكی از آن مشكلاتی است كه اگر مطالعات بیشتری قبل از احداث سد می‌شد امروز پدید نمی‌آمد و شاهد فرار 8 متر مكعبی آب از دریاچه این سد نبودیم. وی با انتقاد از عدم‌ارزیابی پیامدهای سد‌سازی بعد از اجرای پروژه‌ها، عمده‌ترین عوارض زیست‌محیطی سد‌سازی در ایران را جنگل‌زدایی، ‌حذف فیزیكی رودخانه‌ها، نابودی اكوسیستم‌های رودخانه‌ای و گونه‌ها و ‌نابودی اراضی‌ پایین‌دست به دلیل عدم‌پرداخت حقابه برشمرد و اظهار داشت:‌ در عوض قیمت اراضی اطراف دریاچه سدها همیشه بالا رفته، مثلا قیمت زمین در اطراف دریاچه سد طالقان ناگهان از متری 500 تومان به 50 هزار تومان افزایش یافت. محمد درویش،‌ عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع نیز گفت:‌ وزیر نیرو اخیرا تعداد سدهای در دست اجرای كشور را در زمان حاضر ۹۰ مورد اعلام كرده و خاطرنشان می‌كند اجرای این تعداد طرح سدسازی به طور همزمان در یك كشور در جهان سابقه ندارد و ما ركورد زده‌ایم. وی افزود:‌ «فارغ از اینكه این ادعاها تا چه اندازه به حقیقت نزدیك است، می‌خواهم بپرسم آیا اصولا ساخت همزمان 90 سد در كشوری كه نرخ فرسایش و جابه‌جایی خاك در آن بیش از 5 میلیارد تن است و باعث شده تا در نرخ فرایش خاك سرآمد همه جهانیان باشیم،‌ افتخار دارد یا شرمندگی؟! كشوری كه به اعتراف متولیان رسمی‌اش در حوزه مدیریت آب و بخش كشاورزی، هنوز نمی‌تواند از آب فراهم شده موجود با راندمانی درخور و استانداردی جهانی بهره‌برداری كند، آیا سزاوار است كه همچنان بكوشد تا آب بیشتری را در سازه‌های غول‌پیكری به نام سد، محبوس سازد و بدین‌ترتیب، نه‌تنها سرمایه‌های قابل‌توجهی از بیت‌المال را به هدر داده، بلكه خسارت‌هایی جبران‌ناپذیر بر میراث طبیعی، تاریخی و ملی خود وارد ساخته و تنش‌های اجتماعی حاصل از مهاجرت‌های اجباری را افزایش دهد؟»
درویش خاطرنشان ساخت:‌ دست‌كم 90 درصد از آب كشور در بخش كشاورزی مصرف می‌شود اما در حال حاضر، كارایی مصرف آب كشاورزی كه به شكل ساده می‌توان آن را مقدار تولید در واحد آب مصرفی تعریف كرد، فقط 63/0 كیلو‌گرم بر مترمكعب است، در حالی كه میانگین این رقم در كشورهای شمال تا 3 كیلوگرم برای هر متر مكعب گزارش شده است. این در حالی است كه برای تامین غذای جمعیت رو به رشد كشور در افق سند چشم‌انداز 20 ساله كشور باید عدد كارایی مصرف آب، دست‌كم به 6/1 كیلو‌گرم بر متر مكعب افزایش یابد.
با در نظر گرفتن اینكه حداقل 15 درصد از كل تولیدات كشاورزی كشور ضایع می‌‌گردد، مقدار ضایعات تولیدات كشاورزی بالغ بر 15 میلیون تن است. با لحاظ كردن مقدار كارایی مصرف آب محصولات تولیدی (یعنی رقم 63/0 كیلوگرم بر متر مكعب) مقدار ضایعات آب از طریق ضایعات محصول 24 میلیارد متر مكعب محاسبه می‌شود. این مقدار ضایعات آب از نظر حجم برابر دست‌كم 70 درصد آب ذخیره‌شده در پشت 93 سد احداث شده كنونی در كشور است.
وی افزود: متاسفانه ما هنوز نمی‌توانیم همه آبی را كه با این مرارت در پشت سدها ذخیره كرده‌ایم، به سطح مزرعه و عرصه تولید برسانیم. از سوی دیگر راندمان آبیاری ما در بخش كشاورزی، در بهترین حالت هیچگاه بیشتر از 37 درصد گزارش نشده است و این به آن معنی است كه كمینه آبی را كه در این بخش از دست می‌دهیم، به بیش از 60 درصد یا 65 میلیارد متر مكعب می‌رسد! سالانه متجاوز از 200 تا 250 میلیون متر مكعب از ظرفیت سدها به دلیل انباشت رسوب، از بین می‌رود. وی افزود: سرآمد بودن و پیشتازی در حوزه سدسازی هنگامی افتخار دارد كه بخش‌های مرتبط با این حوزه نیز از چنان عنایت و بودجه و منابع انسانی كافی و متخصصی برخوردار باشند، نه اینكه از نظر اختصاص سرمایه‌گذاری‌های دولتی در بخش كشاورزی، در بین 165 كشور جهان، جایگاه 143 را از آن خود كرده باشیم و در سد‌سازی در جهان سوم باشیم !

ماخذ: سایت روزنامه کارگزاران ، ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۷

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم مرداد 1387ساعت 11:45  توسط مهدی مشرفی  |